«طَیّب» و «مُطَیّب» در برخی منابع لغوی مانند «غیاثاللغات» و «آنندراج» بهعنوان نام یا لقب دو فرزند منسوب به پیامبر اسلام ﷺ ذکر شدهاند، اما این نقلها با گزارشهای تاریخی دقیق کاملاً یکسان نیستند. بر اساس منابع معتبر سیره و نسبشناسی، پیامبر اکرم ﷺ از حضرت خدیجه (س) چند فرزند داشتند که از جمله آنان قاسم و عبدالله بودند. در مورد عبدالله در برخی روایات آمده است که به سبب پاکی و طهارت او، با القاب «طیب» و «طاهر» نیز یاد شده است و به همین دلیل در بعضی منابع لغوی این دو واژه بهصورت نامهای مستقل یا دو شخصیت جداگانه معرفی شدهاند. با این حال، بسیاری از مورخان تأکید کردهاند که اینها در واقع یک شخص بودهاند و اختلاف در نقلها موجب تعدد نام شده است، نه وجود دو فرزند مستقل. همچنین باید توجه داشت که پیامبر ﷺ علاوه بر این فرزندان، دخترانی نیز داشتند که مشهورترین آنان حضرت فاطمه (س) است و تنها ایشان بود که نسل پیامبر از طریق او ادامه یافت.
پیامبر اسلام ﷺ فقط حضرت فاطمه (س) را بهعنوان دختر باقیمانده در بزرگسالی داشتند، اما در اصل فرزندان دیگری نیز داشتهاند که همگی در کودکی یا پیش از ایشان از دنیا رفتند. ایشان از حضرت خدیجه (س) چند فرزند داشتند: قاسم، عبدالله، زینب، رقیه، امکلثوم و حضرت فاطمه (س)، و از ماریه قبطیه نیز فرزندی به نام ابراهیم. پسران پیامبر (قاسم، عبدالله و ابراهیم) همگی در کودکی وفات کردند و به همین دلیل نسل پیامبر از پسر ادامه نیافت. در برخی منابع لغوی مانند «غیاثاللغات» و «آنندراج»، درباره یکی از این فرزندان (بهویژه عبدالله) آمده است که به سبب پاکی و طهارت، با لقب «طیب» یا «طاهر» نیز یاد شده و همین امر باعث شده در بعضی نقلها «طیب و مطیب» یا «طیب و طاهر» بهصورت دو نام جداگانه تصور شود، در حالی که بسیاری از مورخان آن را یک شخص با چند لقب میدانند.
این واژهها در اصل دلالت بر معنای پاکی و طهارت دارند و در برخی منابع بهصورت لقب برای یکی از فرزندان پیامبر به کار رفتهاند. بنابراین، برداشت دقیقتر این است که «طیب و مطیب» یا «طیب و طاهر» نامهای مختلف یا القاب یک فرزند (عموماً عبدالله) هستند، نه دو شخص جداگانه.
