ضیافت خور

ضیافت خور. [ ف َ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) کسی که بمهمانی رود. میهمان.
- امثال:
ضیافت خور خوش آمدگوی باشد. ( جامع التمثیل ).

( صفت ) ۱ - کسی که زیاد به مهمانی رود ۲ - مهمان.

💡 امانوئل به عصبی بودن شهرت دارد. این عصبی بودن باعث لقب رمبو برای او شده‌است. در شب بعد از انتخابات ۱۹۹۶ امانوئل به قدری از دست دشمنان کلینتون عصبانی و بد که در زمان ضیافت شام با کارد استیک خوری بر روی نام آن‌ها می‌کوبید و لغت مرده را برای هر یک به زبان می‌آورد. قبل از اینکه تونی بلر سخنرانی خود را به طرفداری از کلینتون در زمان بحران عدم اعتماد به او بیان کند گفته می‌شود که امانوئل بر سر او داد کشید و گفت: «این را خراب نکن» در زمانی که کلینتون در آنجا حاضر بود.

💡 سرویس چای خوری به مجموعهٔ ظروفی که برای چای بعد از ظهر یا ضیافت رسمی چای مورد استفاده قرار می‌گیرد گفته می‌شود. سرویس چای خوری شامل بیش از ۲۵ جز ظرف متفاوت می‌شود.