صحرا شور

صحراشور. [ ص َ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از بخش ری شهرستان تهران 22000گزی باختر ری 30000گزی جنوبی راه رباطکریم، سکنه 6 تن. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).

ده کوچکی است از بخش ری شهرستان تهران

💡 محدوده گُتاو:از شمال کوه بستک، از جنوب صحرای خلوص، از مغرب رودخانه شور، و از سمت مشرق به روستای خلوص محدود می‌گردد.

💡 ندارم چاره چون با ابلهان جز مستمع بودن چو صحرای قیامت، عرصه گاه شور شد گوشم

💡 دو بالا می شود شور جنون در دامن صحرا که گردد بال و پر میدان خالی اسب سرکش را

💡 چو نگذاری به عقلم، رهنمون کن شور سودایی ز شهر آواره ام چون می کنی، مجنون صحرا کن

💡 شور مرا به دامن صحرا چه حاجت است این آتش فروحته دامان چه می‌کند

💡 من همه صحرای عشق او همه دریای حسن من همه شور و جنون او همه باد بهار