شعله اواز

( شعله آواز ) شعله آواز. [ ش ُ ل َ / ل ِ ] ( ص مرکب ) آواز هیجان آورنده روح. ( ناظم الاطباء ). آواز باریک پرسوز که در دلها اثر کند. ( آنندراج ). || آتش پاره گردنده. ( ناظم الاطباء ).

( شعله آواز ) آواز هیجان آورنده روح آواز باریک پر سوز که در دلها اثر کند.

💡 جای برگ گل به بستر اشک رنگینم بس است شعله آواز بلبل شمع بالینم بس است

💡 اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردم زر گل را سپند شعله آواز می‌کردم

💡 کیستم مشتاق سرگرم فغان مرغی کزو خویش را آخر کباب از شعله آواز کرد

💡 نمی‌زد آب اگر بر آتش من سردی عالم چه دل‌ها را کباب از شعله آواز می‌کردم

💡 بلبل دگر به شعله آواز من کجاست ؟ گلبانگ من چو برق بود آشیانه سوز

💡 پرده گوش از صفیر من شود خاکستری اینقدر با شعله آواز بلبل، سوز نیست