لغت نامه دهخدا
شانه گاه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مابین کتف و بن گردن. عاتق.( یادداشت مؤلف ). نواحی شانه: النکب؛ درد که اشتر را گیرد در شانه گاه. ( یادداشت مؤلف بنقل از دهار ).
شانه گاه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مابین کتف و بن گردن. عاتق.( یادداشت مؤلف ). نواحی شانه: النکب؛ درد که اشتر را گیرد در شانه گاه. ( یادداشت مؤلف بنقل از دهار ).
مابین کتف و بن گردن عاتق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گاه چون آیینه اسرارت عیان گه نهان چون شانه با سیصد زبان
💡 کاکل شانهمانند این پرنده بیشتر اوقات بسته است و گاهی در مواقع بروز خطر آن را باز میکند.
💡 رقاص وار چرخ زند بر سر دو پای گاهی بغل بدزدد و گه شانه خم کند