لغت نامه دهخدا
سپیدچادری. [ س َ / س ِ دُ ] ( حامص مرکب ) چادر سپید داشتن. جامه سپید بر تن کردن. || بمجاز، بمعنی پاکی. درستی:
روز رسید و محرمان عید کنید زین سبب
روز چو محرمان زند لاف سپیدچادری.خاقانی.
سپید چادری
فرهنگ فارسی
چادر سپید داشتن جامه سپید بر تن کردن
جمله سازی با سپید چادری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زمین سر به سر گفتی از پیش شید ز کافور در چادری بُد سپید
