سر واکردن

سر واکردن. [ س َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پریشان کردن زنان موی در مآتم. ( آنندراج ). || باز کردن سر چیزی را:
سر وانکند شوخ دغاباز من از ناز
گر بر ورق گنجفه مکتوب نویسم.میرزا معز فطرت ( از آنندراج ).

پریشان کردن زنان موی در ماتم یا بازکردن سر چیزی را.

💡 قاعدهٔ قد تو فتنه به پا کردن است مشغلهٔ زلف تو بستن و واکردن است

💡 هر چند کز دو دست شود باز عقده ها واکردن گره به یک انگشت، کار اوست

💡 من ز در بستن و واکردن میخانه به جان آمدم گر نکنم باز و نبندم چه کنم

💡 به مجلسی که تو دیوان شعر بگشایی صبا خجل شود از ذوق غنچه واکردن

💡 حلقه دام گرفتاری دهن واکردن است ماهی لب بسته را قلاب نتواند گرفت

💡 خموشی بست اگر راه لب خجلت نوای من عرق خواهد رهی واکردن از دیوار پیشانی