لغت نامه دهخدا
زرق پوش. [ زَ ] ( نف مرکب ) کسی که لباس کبود می پوشد مانند صوفیان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زرق شود.
زرق پوش. [ زَ ] ( نف مرکب ) کسی که لباس کبود می پوشد مانند صوفیان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زرق شود.
کسیکه لباس کبود می پوشد مانند صوفیان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چنان کز غرور ابله زرق کوش زند طعنه بر صوفی پوست پوش
💡 دل ازرق پوش و ترکان زرق پاشند دلت را خرقه ز ایشان تازه گردان
💡 امام (ع ) با آن كرم و بزرگوارى و بخشندگى خود لباس خشن بر تن مى كرد، چنان كه نقل كرده اند: (امام بسيار خشن پوش و روستايى لباس بود) (85) و اين خود نشان ديگرى است از بلندى روح و صفاى باطن و بى اعتنايى آن امام به زرق و برقه اى گول زننده دنيا.