زبان تازه کردن

زبان تازه کردن. [ زَ زَ / زِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) زبان تر کردن. زبان آوردن. ( آنندراج ):
زبان تازه کردن به اقرار تو
برانگیختن علت از کارتو.نظامی.

زبان تر کردن به زبان آوردن

💡 غنچه آسا، حیرتم مهر لب اظهار شد ورنه از هر لخت دل دارم زبان تازه ای

💡 از نی کلکم شکر ریزد به توصیف لبت طوطیی این بوستان دارد زبان تازه‌ای

💡 من فروغی گشتم از ذوق لب او نکته سنج شکری را طوطی شیرین زبان تازه است