ز پای نشاندن

ز پای نشاندن. [ زِ ن ِ دَ ] ( مص مرکب ) نشانیدن. ازبرای احترام، کسی را به نشستن خواندن:
نشاندش همانگه فریدون ز پای
سزاوار کردش یکی خوب جای.فردوسی.رجوع به ازپای نشاندن و پای شود.

نشانیدن از برای احترام کسی را به نشستن خواندن

💡 مگر پاک یزدان بود رهنمای برآرم من این حصن و باره ز پای

💡 خوش آنکه شوی ز پای تا فرق چون ذره در آفتاب خود غرق

💡 کُندهٔ تن را ز پای جان بِکَن تا کُند جولان به گردت انجمن

💡 الوان نعمتش دهد الحق جزای آنک خاری به روزگار برآرد ز پای باغ

💡 فرود آمد آن کوه سنگین ز پای بپرداخت هرکس که آن دید جای

💡 گر تنم از دست غم ز پای در آمد سرنکشم، تا منم، ز قید و فایت