دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] نقش محبت و مهرورزی در اداره امور از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) از نکات شایان توجه در سیره ایشان است. شواهد این سخن را در تاریخ، سنت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و همچنین در قرآن بطور مکرر می توان یافت. از سوی دیگر اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تحت تاثیر شخصیت و مهربانی های ایشان، وی را دوست می داشتند و محبت خویش را ابراز می کردند. این نوشته در دو قسمت به بررسی مهرورزی پیامبر به مردم و محبت مردم به پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) می پردازد.
خداوند رسول خویش را دارای اخلاقی بزرگوارانه و برجسته توصیف کرده «وَ اِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظیمٍ؛ و تو اخلاق عظیم و برجسته ای داری» و در جایی دیگر فرموده است: «لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ اَنْفُسِکُمْ عَزیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَریصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنینَ رَؤُفٌ رَحیمٌ؛ به یقین، رسولی از خود شما بسویتان آمد که رنجهای شما بر او سخت است، و اصرار بر هدایت شما دارد، و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است ».
← فلسفه رسالت
← همدردی پیامبر با اصحاب
اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و مسلمانان نسبت به پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) محبت زیادی ابراز می کردند. یکی از مخالفان پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) هنگامی که می خواست از مهاجرت ایشان جلوگیری کند برای سایر دوستان خود ایشان را این گونه توصیف می کند: «محمد لهجه خوش دارد و سخنی شیرین و طلعتی خوب و هیاتی زیبا و مجالستی دل ربای دارد، چون از پیش شما رود به هر قبیله ای فرود آید و به هر شهری که نزول کند به اندک وقتی مردم آن جا تابع وی شوند و به دین وی درآیند.» در ماجرای صلح حدیبیه، پیش از قرارداد صلح، سفیرانی رد و بدل شد و مذاکراتی صورت گرفت. از جمله فرستادگان قریش عروه بن مسعود ثقفی بود که پس از بازگشت به نزد قریش به آنان گفت: «من به دربار پادشاهان رفته ام به خدا سوگند هیچ پادشاهی را ندیده ام که میان اطرافیان خود آن قدر مورد محبت و اطاعت باشد.» انس بن مالک می گوید: شخصی دوست داشتنی تر از رسول خدا نزد مسلمانان نبود.
← محبت زید و خبیب
...
