رحمت بردن

رحمت بردن. [ رَ م َ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) یا رحمت بردن بر کسی. رحمت آوردن. رحم کردن. شفقت ورزیدن. ترحم نمودن. رقت نمودن:
نوازنده تر زآن شد انصاف شاه
که رحمت برد خاصه بر بی گناه.نظامی ( از آنندراج ).گفتا نه که من بر حال ایشان رحمت می برم. ( گلستان ).
مشو تا توانی ز رحمت بری
که رحمت برندت چو رحمت بری.( بوستان ).|| مورد رحمت باد و درود مردم واقع شدن.

رحمت آوردن رحم کردن شفقت ورزیدن

💡 جز سخن‌ گفتن ز عفو و رحمت او شرط نیست نام دوزخ بردن و دوزخ نهادن بر سفال

💡 نه عادت است به خورشید درد سر بردن که رحمتی کن و بر خاک عین لطف گمار