در غلطیدن

درغلطیدن. [ دَ غ َ دَ] ( مص مرکب ) درغلتیدن. غلتیدن. غلطیدن:
چو می خوردیم درغلطیم هر یک با نگارینی
چو برخیزیم گرد آییم زیر کله حجله.فرخی.زمین چون گوی فصادان که درغلطد به خون اندر.( از سندبادنامه ص 16 ).رجوع به درغلطیدن و غلطیدن شود.

درغلتیدن غلتیدن غلطیدن

💡 نیست مخصوص به خورشید به خون غلطیدن عشق بسیار ازین طایر بسمل دارد