لغت نامه دهخدا
دان کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) دانه کردن. جدا کردن دانه های چیزی و بیشتر در انار مستعمل است و گاه در باقلی و انگور و گندم و جو. از هم باز کردن دانه های برخی از میوه ها را. حبه ها را از گوشت جدا کردن ( در میوه چون انار ). حبه کردن.
دان کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) دانه کردن. جدا کردن دانه های چیزی و بیشتر در انار مستعمل است و گاه در باقلی و انگور و گندم و جو. از هم باز کردن دانه های برخی از میوه ها را. حبه ها را از گوشت جدا کردن ( در میوه چون انار ). حبه کردن.
دانه کردن
💡 به طاعت کردن یزدان ز دوزخ بازخر خود را درین معنی تأمل کن حقیقت دان که ارزانی