خیمه در خرابی

خیمه در خرابی زدن. [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ دَ خ َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) بیقرار شدن. بی قراری کردن. || بی باک و بی شرم بودن. ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع ) ( آنندراج ).

💡 خیمه در میدان الا الله زدست در جهان شاهد علی الناس آمدست

💡 برخاست ز آب دیده ما هر طرف حباب زد خیمه در نواحی ما لشکر فراق

💡 ببر طناب تعلق دلا ز خیمه تن که بس قلندریت خیمه در ره جانان

💡 خرابه دل خود را به عالمی ندهم که شاه خیمه در این منزل خراب زده

💡 از برون آفرینش گلشنی بر ساختی برکشیدی نردبان و خیمه در گلشن زدی