خنگ و خرف

خنگ و خرف. [ خ ِ گ ُخ ِ رِ ] ( ترکیب عطفی ) بلید. کندذهن. نافهم. خرفت.

بلید کند ذهن

💡 نه شیرانند بر جا و نه گوران نه چندانی سپاه و خنگ و بوران

💡 بیفتادند خنگ و شاه با هم چو بسته گشته چرخ و ماه با هم

💡 بسا اسپ سیاه و مرد برنا که گشت از گَرد، خنگ و پیر سیما

💡 منم سوار سخن گرچه نیستم در زین ز درگه ملکان خنگ و ابرش و ابلق

💡 پرچم خنگ وی از طره حورا سازند بیرق رمح وی از کله قیصر گیرند

💡 سواریست عمر از جهان در گریز عنان خنگ و شبرنگ را داده تیز