حسن و قبح عرضی

[ویکی فقه] حسن و قبح عرضی به حُسن یا قبح عارض بر فعل دارای مقتضیِ خلاف آن اطلاق می شود.
حسن و قبح عرضی، مقابل حسن و قبح ذاتی و به معنای حسن و قبح در افعالی است که اقتضای حسن و یا قبح را دارند، ولی بر اثر عارض شدن موانعی، فعل حسن به فعل قبیح و فعل قبیح به فعل حسن تبدیل می شود، مانند عنوان صدق که در جای خود دارای حُسن است، ولی گاهی در صورتی که موجب آشوب و فساد شود قبیح می گردد.و نیز مانند عنوان کذب که قبیح است، اما گاهی بر اثر عوارضی، مانند نجات جان مؤمن، حسن پیدا می کند.

💡 زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار زهی خط و زهی زلف و زهی مور و زهی مار

💡 خطاب رسيد كه: (آن نور فاطمه، دختر محمّد و حسن و حسين است كه دو فرزند او و دوفرزند على بن ابيطالب هستند.)

💡 با جمال و حسن و زیب و زینتت ناید برون گل ز گلشن در ز دریا بت ز چین مه ز آسمان

💡 ((روز قيامت من و فاطمه و على، حسن و حسين، داراى مقام و منزلت واحدى هستيم ))

💡 تو و مارا وداع حسن و عشق اولاست کاین صحبت نه تنها حسن را، سد عشق را از حالت اندازد

💡 بنرگس گون و سنبل دار چشم و زلف او بنگر مر آن را همچو ریحان حسن وین را غمزه چون پیکان