جهان ازمای

( جهان آزمای ) جهان آزمای. [ ج َ زْ / زِ ] ( نف مرکب ) آزماینده جهان. تجربه گیرنده از جهان. مجرب. جهان دیده. کارآزموده:
از او کارگرتر جهان آزمای
ندیده ست بیننده جانگزای.نظامی.همانا که پیش جهان آزمای
جهان هست از این نیکمردان بجای.نظامی.گزین فیلسوف جهان آزمای
سخن را چنین کرد برقعگشای.نظامی.

( جهان آزمای ) آزماینده جهان تجربه گیرنده از جهان

💡 همانا که پیش جهان آزمای جهان هست ازین نیک‌مردان بجای

💡 از او کارگرتر جهان آزمای ندیده است بینندهٔ جان گزای

💡 گزین فیلسوف جهان آزمای سخن را چنین کرد برقع گشای