جد السیر

[ویکی فقه] پیمودن مسیر سفر با سرعت را جِدّالسیر می گویند و از عنوان یاد شده به مناسبت در باب صلات سخن گفته اند.
در روایاتی از معصومان علیهم السّلام آمده است که مکاری (کسی که با چارپایانی چون اسب و الاغ و قاطر، مسافر و بار جا به جا می کند) و جَمّال (شتربان) چنانچه راه را با شتاب بپیمایند باید نمازشان را شکسته بخوانند و روزه شان را افطار کنند.
اختلاف معنای جد السیر در روایات
در معنای جِدّ السیر مطرح در این روایات، اختلاف است، از جمله:۱. دو منزل را یکی کردن.۲. معنای عرفی جمله، یعنی حرکت شتابنده تر از مقدار متعارف، به گونه ای که موجب مشقت و زحمت گردد، هرچند دو منزل یکی نشود.۳. عزیمت به سفری غیر از سفر کاری، مانند رفتن به سفر حج جهت به جا آوردن مناسک.۴. قصد مسافت قبل از تحقق عنوان کثیر السفر. تحقق آن به این است که مکاری و جمّال در ابتدای کارشان بدون قصد مسافت (هشت یا چهار فرسخ) به مقدار مسافت بروند که در این صورت نمازشان تمام و روزه شان صحیح است؛ لیکن چنانچه از آن جا قصد مسافت کنند باید نماز را شکسته بخوانند.۵. اقامت ده روز در وطن، که پس از آن، چنانچه بخواهند به سفر روند، در سفر اوّل نمازشان شکسته است.
نماز و روزه مکاری و جمال
مکاری و جمّال در صورت جدّ در سیر به معنای اوّل یا دوم، به قول برخی، نمازشان را شکسته می خوانند و روزه را افطار می کنند؛ هرچند بنابر قول مشهور، کسی که سفر را شغل خود قرار داده باشد، نمازش تمام است؛ خواه حرکتش در سفر به طور متعارف باشد یا تندتر از حدّ متعارف؛ لیکن بنابر سایر تعاریف، حکم (قصر نماز) بی اشکال و اتفاقی است.
نمازشب در جد السیر
...

💡 از فیلم‌های که وی در آن‌ها نقش مدیر فیلمبرداری داشته‌است می‌توان به: جان ویک، یک روز خوب برای جان‌سخت، طالع نحس، مکس پین، شهروند مطیع قانون و تبدیل‌شوندگان: آخرین شوالیه و قطار سریع السیر اشاره نمود.

💡 مثل ایستادن زیر یک پل راه آهن فولادی بود در حالی که یک قطار سریع السیر از بالای سرش می‌گذرد که با سر و صدای یک کارخانه فولاد فشرده و شکستگی گسترده چین در هم آمیخته شده بود.».

💡 خواندمیر در حبیب السیر در باره مجنون نوشته است: «مجنون چپ نویس هروی ولد مولانا کمال‌الدین محمود رفیقی است که بحسن خط و لطف طبع اتصاف داشت و مولانا مجنون بغایت درویش وش و فانی مشرب است و اشعارش سلیس و هموار اتفاق می‌افتد» سپس همان دو شعری را که از تحفه ٔ سامی نقل شد به نام او می‌آورد.

💡 افزون بر محبوب القلوب، کتاب تاریخی احسن السیر، منسوب به اوست که در فاصله سال‌های ۹۳۰ یا ۹۳۷ قمری نگاشته شده‌است (ایرانیکا، ذیل «برخوردار ترکمان »). به گفته استوری (ج ۱، بخش ۱، ص ۵۳۵) به نقل از ویلیامز این اثر ظاهراً در چهار جلد تألیف شده بوده که تنها جلد چهارم آن در دست است و رویدادهای سلطنت شاه اسماعیل و بابر پادشاه را دربر می‌گیرد و نویسنده آن را به شاه اسماعیل صفوی تقدیم کرده‌است.