جبین زار

جبین زار. [ ج َ ] ( اِ مرکب ) آنجا که بسیار جبین بر زمین رسد. بمجاز سجده گاه:
بخاک خفته دام تواضع خلقم
چو سجده ای که فتد راه بر جبین زارش.بیدل ( از بهار عجم ).

آنجا که بسیار جبین بر زمین رسد بمجاز سجده گاه.

💡 نگین داد و دگر در زاری افتا د نشان جست و جوی مه جبین داد

💡 زاریم از حد گذشتست و ز حال زار من گوییا دارد فراغت آن نگار مه جبین