جبین بر خاک ما

جبین بر خاک مالیدن. [ ج َ ب َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از اطاعت و فرمانبرداری کردن. تسلیم شدن:
شاهنشه گیتی تو باش و درخور شاهنشهی
تا هر امیری پیش تو بر خاک ره مالد جبین.فرخی.

💡 گرد جولان تو را گل به جبین بر دارد هر چه بارد ز هوا ابر زمین بر دارد

💡 جبین بر آستان دوست باید سود و فرسودن چنین بردند مردان پیش کار خود به پیشانی

💡 پس آنگه، جبین بر زمین سود، مرد به شکرانهٔ مرحمت سجده کرد

💡 به کشتن داد خصمان را چنان سود که سر بی تن جبین بر خاک می سود

💡 بر آستانه او تا فلک نهاد جبین هزار لمعه نورش سر از جبین بر زد

💡 به مسکینی جبین بر خاک مالید ز آه خصم و سوز خود بنالید