توانگر کیسه

توانگرکیسه. [ ت ُ / ت َ گ َ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) پولدار. آنکه در کیسه نقدینه فراوان دارد:
مالداران توانگرکیسه درویش دل
در جفا درویش را از غم توانگر کرده اند.سنائی.رجوع به توانگر و دیگر ترکیبهای آن شود.

پولدار. آن که در کیسه نقدینه فراوان دارد.

💡 دل با توکلست، گرم کیسه بی زر است گر دست مفلس است، ولی دل توانگر است

💡 ما را مبین حقیر که درویش کوی عشق مفلس به کیسه لیک به همت توانگر است

💡 از وی پرسیدند: درویش صابر فاضلتر یا توانگر شاکر. گفت: درویش صابر که توانگر را دل به کیسه بود و درویش را با خدای.