تو بال النحاس

۱. ریزه هایی که از مس تفته هنگام چکش زدن می پاشد.
۲. کفی که در روی مس ذوب شده در کوره پیدا می شود.

( اسم ) کفی که بر روی مس ذوب ذوب شده در کوره حاصل میشود. در طب قدیم از این کف در امراض چشم استفاده می کردند.

💡 ببال خود که تواند پرید؟ سوی تو شمع که اول آتش شوق تو بال و پر سوزد

💡 سلطانیم نگر که همه شب بکوی تو بالین ز خشت دارم و از خاک مفرشی

💡 گر ذره ز آستان تو بالین کند، ورا زیر لحاف سایه شود بستر آفتاب

💡 اقبال در عنان تو عالم گرفته است در سایهٔ تو بال هما جلوه می ند

💡 درکیش عشق ساز رهایی ندامت است افسوس طایری ‌که به دام تو بال داشت