تشت بلند

تشت بلند. [ ت َ ت ِ ب ُ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ). || کنایه از آفتاب هم هست.( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ).

کنایه از آسمان است کنایه از آفتاب هم هست

💡 فلک در بلندی زمین در مغاک یکی تشت خون شد یکی تشت خاک