تخلص کردن

تخلص کردن. [ ت َ خ َل ْ ل ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ذکر نمودن شاعر تخلص خود را در شعر. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تخلص شود.

( مصدر ) ۱- ذکر کردن شاعر تخلص خود را در شعر. ۲- آوردن نام ممدوح در شعر.

💡 سنایی (م. ۵۴۵ هجری)، نخستین شاعری است که به قالب غزل تشخص بخشید. سعدی نیز در سرودن غزل به زبان سنایی توجه کامل داشته است. به‌طور خاص، سنایی اولین شاعری بود که در غزل، به‌طور جدی تخلص را به‌کار برد و چنان‌که می‌دانیم، سعدی هم کاربرد تخلص در غزل را تکرار کرده است. سعدی در چندین قسمت از ترجیع‌بند مشهور خود،[یادداشت ۱۸] از غزلیات سنایی ب ا همان وزن و قافیه — استقبال کرده است. با برانداز کردن اشعار این دو شاعر، می‌توان دریافت که سعدی، سبکی را به کمال رسانده که سنایی شروع کرده است.