بو در قران

[ویکی فقه] بو در قرآن. یادکردهای گوناگون قرآن از بو عمدتاً به سه موضوع « بوی یوسف »، «آفرینش انسان از گِل بدبو» و «بوهای بهشتی» مربوط می شود.
به آنچه با بینی و حس شامه احساس می گردد بو گفته می شود. در زبان عربی از بو با واژه هایی مانند رائحه و ریح یاد می شود که ریح در قرآن نیز به کار رفته است. این واژه از ریشه «ر ـ و ـ ح» و معنای اصلی آن باد است. افزون بر واژه های یاد شده، واژه های دیگری نیز همچون رَیْحان، صَلْصال، آسِن، کافور، زَنْجبیل، مِسْک و طَلْح در قرآن به نحوی با موضوع بو مرتبط اند.
← یادکردهای گوناگون قرآن
۱. ↑ فرهنگ فارسی، ج۱، ص۵۹۶، «بو». ۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القران، ص۳۷۰، «روح».
مرکز دائرة المعارف قرآن کریم، برگرفته از مقاله «بو».
...

💡 یک شیوه برای نگاه به کد بو در نظر گرفتن اصول و کیفیت طراحی است: «بوهای کد ساختارهایی مشخص در کد هستند که اصول پایه‌ای برنامه‌نویسی را به گونه‌ای نقض کرده‌اند و کیفیت طراحی را پایین آورده‌اند».

💡 گل شُدَت آیینه‌دارِ رنگ و بو در بوستان سوز از آن در عندلیب نغمه‌خوان افکنده‌ای

💡 ریدیک بو در مدت نسبتاً کوتاه دوران اصلی بوکس حرفه ای خود (۷ سال، ۱۹۸۹–۱۹۹۶) نتایج خیره کننده ای در کارنامه حرفه ای خود ثبت کرد. او در ۴۴ مسابقه حرفه ای انجام گرفته خود فقط در یک مبارزه، در برابر ایواندر هالیفیلد شکست خورد. گرچه در مبارزه قبلی و بعدیش با هالیفیلد او را شکست داده‌است.

💡 شرح حال دوم لو بو در کتاب هان متأخر (هوهانشو) است که توسط فن یه در قرن پنجم گردآوری شده‌است.

💡 در نقش بی‌نقشی ببین هر نقش را صد رنگ و بو در برگ بی‌برگی نگر هر شاخ را باغ ارم

💡 اگرچه همچو بو در زیریک پیراهنم با گل نسیمی گر وزد بر من ز خود بیگانه می گردم