بهر داشتن

بهر داشتن. [ ب َ ت َ ]( مص مرکب ) نصیب داشتن. صاحب قسمت بودن:
بدو گفت کسری که آباد شهر
کدام است و ما زو چه داریم بهر.فردوسی.همه نامداران و گردان شهر
هر آنکس که او از خرد داشت بهر.فردوسی.

نصیب داشتن. صاحب قسمت بودن

💡 لِإِیلافِ قُرَیْشٍ (۱) از بهر فراهم داشت قریش بود و خوی داشتن ایشان.