بلند اواز

مترادف‌ها

پرصدا، بلندصدا

فرهنگ عمید

( بلندآواز ) کسی که آواز رسا و بانگ بلند دارد.

فرهنگ فارسی

( بلند آواز ) ( صفت ) ۱- کسی که دارای بانگ بلند باشد. ۲- نیک نام. ۳- معروف.

جمله سازی با بلند اواز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در بزم اهل جود صدایی نشد بلند آواز دورباش ز درهای خانه رفت

💡 به وفا سگ چو ز اسب شد ممتاز گشت در روی او بلند آواز

💡 من که گوش خویش می گیردم ز فریاد سپند چون بلند آواز خود صائب درین محفل کنم

💡 خاک پا شو، تا شود دشمن زبد گویی خموش خویشتن را سرمه خصم بلند آواز کن

💡 به نیروی بلند آواز برداشت چنان کان قوم از آوازش خبر داشت

💡 ازان سپند درین بزم شد بلند آواز که ساخت خرده جان صرف آتشین رویی

💡 آن خواننده بلند آواز با صدای قدرتمند و رسا خود توانست تمام مخاطبان را در سالن کنسرت مجذوب هنر بی‌نظیر و اجرای بسیار درخشان خود کند.

💡 برخلاف همکارانش که با صدای آرام می‌خواندند، او یک خواننده بلند آواز بود که از تمام توان ریه‌های خود برای رسیدن به نت‌های بالا استفاده می‌کرد.

💡 وقتی او شروع به خواندن ترانه‌های حماسی کرد، صدای بلند آواز او در تمام فضای سالن پیچید و هیجان را در میان جمعیت به اوج رساند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران