بلند اواز
مترادفها
پرصدا، بلندصدا
فرهنگ عمید
( بلندآواز ) کسی که آواز رسا و بانگ بلند دارد.
فرهنگ فارسی
( بلند آواز ) ( صفت ) ۱- کسی که دارای بانگ بلند باشد. ۲- نیک نام. ۳- معروف.
جمله سازی با بلند اواز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در بزم اهل جود صدایی نشد بلند آواز دورباش ز درهای خانه رفت
💡 به وفا سگ چو ز اسب شد ممتاز گشت در روی او بلند آواز
💡 من که گوش خویش می گیردم ز فریاد سپند چون بلند آواز خود صائب درین محفل کنم
💡 خاک پا شو، تا شود دشمن زبد گویی خموش خویشتن را سرمه خصم بلند آواز کن
💡 به نیروی بلند آواز برداشت چنان کان قوم از آوازش خبر داشت
💡 ازان سپند درین بزم شد بلند آواز که ساخت خرده جان صرف آتشین رویی
💡 آن خواننده بلند آواز با صدای قدرتمند و رسا خود توانست تمام مخاطبان را در سالن کنسرت مجذوب هنر بینظیر و اجرای بسیار درخشان خود کند.
💡 برخلاف همکارانش که با صدای آرام میخواندند، او یک خواننده بلند آواز بود که از تمام توان ریههای خود برای رسیدن به نتهای بالا استفاده میکرد.
💡 وقتی او شروع به خواندن ترانههای حماسی کرد، صدای بلند آواز او در تمام فضای سالن پیچید و هیجان را در میان جمعیت به اوج رساند.