بلدیه در ترکیه

[ویکی فقه] بلدیّه یا همان شهرداری، واژه ای در ترکی، عربی، فارسی و دیگر زبان های سرزمین های اسلامی برای تشکیلات نوین اداره شهر از نوع اروپایی آن، در مقابل شکل های متقدم سازمان شهری در اسلام می باشد؛ در این مقاله، به تشکیلات بلدیه در کشور ترکیه از گذشته تا تحولات نوین آن پرداخته می شود.
بلدیّه (شهرداری)، واژه ای در ترکی، عربی، فارسی و دیگر زبان های سرزمین های اسلامی برای تشکیلات نوین اداره شهر از نوع اروپایی آن، در مقابل شکل های متقدم سازمان شهری در اسلام. این اصطلاح، ابتدا در ترکیه، که نهادها و خدمات شهری به شیوه غربی به صورت بخشی از «تنظیمات» وارد شد، پدید آمد.
تاریخچه شکل گیری بلدیه در ترکیه
ظاهراً سلطان محمود دوم، نخستین اقدامات را به منظور ایجاد سازمانی نوین برای اداره شهر انجام داد.
← ایجاد دفتر نظارتی احتساب
در ۱۴ فروردین ۱۳۰۹/ ۳ آوریل ۱۹۳۰، قانون جدیدی برای بلدیه ها به تصویب رسید عناوین قدیمیِ شهر امانتی و شهر امینی منسوخ شد و بلدیه و رئیس بلدیه جای آن ها را گرفت. در زمان سلطان عبدالحمید، شخص واحدی هم رئیس بلدیه هم والی استانبول بود، (اما) به موجب قانون ۱۳۲۷/۱۹۰۹، ترک های جوان رسماً بلدیه را از استانداری جدا کردند. قانون جدید مقرّر کرد که فقط در استانبول منصب رئیس بلدیه با منصب والی یکی گردد، ولی تشکیلات ولایت و بلدیّه مجزّا باقی بماند. براساس قانون، بلدیه ها، مانند روستاها، دارای شخصیت حقوقی و حدود و ثغوری بودند که قانون تعیین می کرد.
وظایف بلدیه
...

💡 چیزی نگذشت پاکتی را که به وسیله پست رسیده بود به رئیس بلدیه دادند. او پاکت را گشود و کاریکاتوری را مشاهده کرد. راحت قلم را کشیده بودند که شخص شخیص رئیس بلدیه در مقابلش به زانو درافتاده و دست‌ها را به سوی او دراز کرده می‌گوید:

💡 برخی به اشتباه ساخت عمارت امیریه را به سید حسین بلدیه نسبت می‌دهند در حالیکه سید حسین بلدیه در زمان رضاشاه شهردار بوشهر بوده‌است و ساختمان عمارت امیریه در سال ۱۳۱۹ ق یعنی ۲۵ سال قبل از پادشاهی رضاشاه به پایان رسیده‌است. در این مورد آمده‌است: «عمارت امیریه در اوایل حکومت رضاشاه به عنوان ساختمان بلدیه (شهرداری) منظور گردید، و شهردار وقت بوشهر سید حسین سیادت که به سید حسین بلدیه مشهور شده، در آن انجام وظیفه می‌کرد.»