برزخ در قران

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] برزخ در قرآن. برزخ به معنای عالمی میان مرگ و قیامت می باشد.
برزخ واژه ای عربی از ریشه (ب - ر - ز) و در لغت به معنای حایل بین دو چیز است؛ گویا این واژه در اصل به معنای پاره زمینی بوده که بین دو چیز خودنمایی و بروز داشته؛ ولی بعدها این معنا توسعه یافته و بر هر امر حایل بین دو چیز، برزخ اطلاق گشته است. برخی معنای اصلی برزخ را حالت ثانوی و جدیدی دانسته اند که بر شیء عارض شده و با حالت پیشین فرق می کند، به هر حال در صورت عربی بودن «برزخ» حرف «خ» در آن زاید بوده، بر مبالغه دلالت دارد؛ ولی در صورتی که آن را معرّب «بَرْزَهْ» بدانیم که آن نیز به معنای حاجز و حایل است، حرف مزبور جزو حروف اصلی کلمه خواهد بود.
برزخ در اصطلاح علمای جغرافیا
واژه برزخ در اصطلاح علمای جغرافیا بر قطعه زمینی که بین دو نهر یا دو دریا واقع شده یا شبه جزیره، و در اصطلاح حکمت اشراق بر جسم و در اصطلاح اهل معرفت بر عالمی که از نظر مرتبه بین عالم ماده و عالم عقل قرار گرفته و از آن به عالم مثال تعبیر می کنند اطلاق می گردد. اهل معرفت برزخ را به نزولی و صعودی تقسیم کرده، برزخ نزولی را پیش از دنیا و برزخ صعودی را بعد از آن دانسته اند و نیز صور برزخ صعودی را بر خلاف صور برزخ نزولی نتیجه افعالی می دانند که در نشئه دنیا گذشته است.
برزخ در اصطلاح قرآن و روایات
برزخ در اصطلاح قرآن، روایات و مجموعه تعالیم اسلامی به معنای عالم پس از مرگ و حد فاصل بین دنیا و آخرت است. شاید بتوان ادعا کرد که برزخ بدین معنا نخستین بار، در تعالیم اسلامی و در قرآن استعمال گردیده است. واژه برزخ به معنای مذکور تنها یک بار در قرآن آمده و در آن، حالِ انسانهای تبهکار و مجرم، هنگام فرا رسیدن مرگ و درخواست غیر قابل قبول آنان مبنی بر بازگشت به دنیا و پاسخ آنان به این که فرا روی ایشان برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند گزارش شده است: «حَتّی اِذا جاءَ اَحَدَهُمُ المَوتُ قالَ رَبِّ ارجِعون لَعَلّی اَعمَلُ صلِحًا فیما تَرَکتُ کَلاّ اِنَّها کَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها و مِن ورائِهِم بَرزَخٌ اِلی یَومِ یُبعَثون». افزون بر آیه مزبور که به صراحت از برزخ سخن به میان آورده است آیات دیگری را می توان یافت که به نوعی بر حقایق برزخی دلالت داشته و برای اثبات عالم پس از مرگ (قبل از قیامت) قابل بهره برداری است.
موضوعات مربوط به برزخ در قرآن
...

جمله سازی با برزخ در قران

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 ابتدا مجموعه شعرِ اشک خرس را در سال ۱۳۸۳ چاپ کرد. پس از آن در سال ۱۳۸۸ داستان بلند فصل‌هایی در برزخ را از طریق انتشارات آهنگ دیگر منتشر کرد. سلیمانی دربارهٔ این داستان بلند می‌گوید: «زمانی که بوشهر سرباز نیروی دریایی بودم مأموریت می‌بردنمان به جزیرهٔ فارسی، جزیره‌ای کوچیک که به‌نوعی دورترین نقطهٔ مرزی کشور بود، روایت داستان فصل‌هایی در برزخ در آن جزیره می‌گذرد…»

💡 نتيجه آنكه، شهيدان در عالم برزخ در ناز و نعمت اند و كفار در عذاب و شكنجه. در حالىكه عذاب كفار با بيم و هراس همراه است كه از نزديك شدن به آتشحاصل مى شود. مانند كابوس هاى وحشت ناك و خواب هاى پريشان و هراس انگيز كه خواببيننده با آن روبرو مى شود و گاهى فرياد مى زند و خود و ديگران را بيدار مى كند.

💡 در بخش برزخ در رابطه با سؤ ال قبر، فشار قبر، برطرف شدن عذاب قبر، عذاببرزخى مجرمان، نپوسيدن بدن هاى بعضى در قبر، صحبت اموات، پاداش برزخيان وبهشت و جهنم برزخى و ده ها مطالب جالب ديگر مى باشد.

💡 اولین اشاره مستقیم به برزخ در قرن ششم میلادی صورت گرفت. و بدین معنی است که کسانی که در دوستی با خداوند بمیرند اما از گناهان برحذر نباشند باید این مرحله را بگذرانند تا پاک شوند. اما پروتستان‌ها وجود چنین مکانی را قبول ندارند.

💡 اين احتمال نيز در تفسير آيه داده شده است كه منظور احساس كوتاهى زمان دوران برزخاست، يعنى آنها در دوران برزخ در حالتى شبيه به خواب فرو مى روند كه گذشتسالها و قرون و اعصار را احساس نمى كنند، بطورى كه به هنگام رستاخيز فكر مى كننددوران برزخشان كه شايد هزاران و يا ده ها هزارسال بوده بيش از ساعتى نبوده است.