انفاق در قران
«انفاق در قرآن» به معنای بخشیدن و خرج کردن مال در راه خدا است و جایگاه مهمی در آموزههای دینی دارد. واژه انفاق از ریشه «نَفَق» گرفته شده که در لغت به معنای از بین رفتن و مصرف شدن چیزی با پایان یافتن آن است. در اصطلاح قرآنی، انفاق یعنی بیرون کردن مال از مالکیت خود و قرار دادن آن در اختیار دیگران، چه به صورت صدقه و چه به شکل بخشش در راه دین، جهاد و امور مورد رضای خدا. قرآن کریم انفاق را نشانه ایمان واقعی معرفی میکند و مؤمنان را به انجام آن فرمان میدهد. برخی از انواع انفاق، مانند زکات و نفقه واجب، جنبه الزامی دارند و ترک آنها گناه شمرده میشود. در آیه «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنوا أَنفِقوا مِمّا رَزَقناکُم…» خداوند مؤمنان را پیش از فرا رسیدن روز قیامت به انفاق دعوت میکند. انفاق سبب پاکی مال و دل انسان میشود و روح همدلی را در جامعه تقویت میکند. قرآن انفاق را راهی برای قرب به خدا و رهایی از وابستگی به دنیا میداند. از این رو، انفاق یکی از پایههای مهم اخلاق و اقتصاد اسلامی به شمار میآید
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] انفاق در قرآن. کلمات کلیدی: قرآن، انفاق، صدقه، بخشش، مال.
"نفق" در لغت به معنی گذشتن هر چیز و از بین رفتن آن با تمام شدن آن چیز است.
معنای اصطلاحی انفاق
و در اصطلاح "انفاق" بیرون کردن مال از ملک و قرار دادن آن در ملک دیگری است که یا از طریق صدقه و یا از بخشش کردن مالهای خویش در راه جهاد و دین و هر آنچه خدا بدان فرمان داده است میباشد.
انفاق واجب
«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناکمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یأْتِی یوْمٌ لا بَیعٌ فِیهِ وَ... »،
«ای کسانی که ایمان آوردهاید! از آنچه به شما روزی دادهایم، انفاق کنید! پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن، نه خرید و فروش است و... »
← محتوای آیه انفاق
...