انبان بار
لغت نامه دهخدا
انبان بار. [ اَم ْ ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) فربه. ( مجموعه مترادفات ص 268 ). مردم فربه و بیکاره و هیچکاره. ( برهان قاطع ) ( از هفت قلزم ). در ناظم الاطباء اَنبان ْبار است با سکون نون با علامت «ص » ( صفت ) وفربه و بیکاره و هیچکاره.
فرهنگ فارسی
فربه. مردم فربه بیکاره و هیچکاره.
جمله سازی با انبان بار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آرى حضرت آن بار انبان را براى مستمندان مى برد تا توشه سفر آخرتش گردد(72).
💡 بوهریرهوار باید باری اندر اصل و فرع گه دل اندر دین و گه دستی در انبان داشتن
💡 کرد از آن برگها دو انبان پر تعبیه در میان بار شتر