انابولیسم

( آنابولیسم ) (بُ ) [ فر. ] (اِ. ) فرایندهای شیمیایی ترکیبی در موجودات زنده، فراگشت. (فره ).

( آنابولیسم ) فرایندی که طی آن، مواد ساده به ترکیبات پیچیدۀ آلی تبدیل می شوند.

آنابولیسم. آنابولیسْم (anabolism)
(یا: جذب و ساخت) فرآیند تولید بافت های بدن، درپی تأثیر برخی هورمون ها. آنابولیسم جنبۀ سازندۀ سوخت وساز و متضاد کاتابولیسم۱ است.

💡 تستوسترون ماتریس استخوانی را افزایش می‌دهد و باعث احتباس کلسیم می‌شود. در پی افزایش تستوسترون گردش خون هنگام بلوغ یا پس از تزریق بلند مدت تستوسترون به حد چشمگیری زیاد می‌شود و مقدار املاح رسوبی کلسیم در آن‌ها تا حد چشمگیری افزایش می‌یابد. پس تستوسترون مقدار کل ماتریس استخوان را زیاد می‌کند و سبب احتباس کلسیم می‌شود. معتقدند افزایش ماتریس استخوان حاصل اثر عمومی تستوسترون در آنابولیسم پروتئین‌ها و اثر آن در رسوب املاح کلیسم در پاسخ به افزایش پروتئین است.

💡 متابولیسم فراواژگان آنابولیسم و کاتابولیسم است. در زبان یونانی باستان، άνω به معنای بالا، κάτω به معنای پایین و βολή به معنای رسیدن است.