تکیه گاه به ساختاری اطلاق میشود که بار و وزن سازهها یا اجسام را بر دوش میکشد و از سقوط یا واژگونی آنها جلوگیری میکند. این ساختار میتواند در انواع مختلفی از جمله دیوارهای حائل، ستونها و تیرکها وجود داشته باشد. کاربردهای آن در مهندسی عمران، معماری و سازههای موقت و دائمی نمایان میشود و به حفظ ایمنی و پایداری سازهها کمک میکند. طراحی تکیه گاه تحت تأثیر چندین عامل کلیدی قرار دارد از جمله نوع بار، نوع زمین، شرایط آب و هوایی و مواد مورد استفاده. همچنین، الزامات استانداردهای مهندسی و نیازهای خاص پروژه نیز در طراحی تکیه گاه اهمیت دارند. در نهایت، تحلیل صحیح و دقیق این عوامل میتواند به بهینهسازی عملکرد و ایمنی تکیه گاه کمک کند.
تکیه گاه
لغت نامه دهخدا
تکیه گاه. [ ت َ ی ِ ] ( اِ مرکب ) محل تکیه و محل آسایش و محل سکون و استراحت و متکا. ( ناظم الاطباء ). مسند. ( آنندراج ). محل اتکا. تکیه جای. آنجا که بدان تکیه کنند
فرهنگ معین
( ~. ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ۱ - جای تکیه دادن. ۲ - پشتی. ۳ - پشت و پناه. ۴ - آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک ).
فرهنگ عمید
۱. جای تکیه دادن، پشتی.
۲. [مجاز] پشت وپناه.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - جای تکیه دادن. ۲ - پشتی. ۳ - پشت و پناه. ۴ - نقطه یاسطحی که شئ بدان تکیه کند مانند اهرم که ممکن است تکیه گاه آن در وسط یا انتهای آن قرار گیرد.
فرهنگستان زبان و ادب
{support} [ریاضی] فرمول دار
{fulcrum} [فیزیک] نقطه ای سخت که اهرم حول آن می چرخد
جمله سازی با تکیه گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر تکیه گاه گلخن و گر مسند جم است رویم به روی محنت و لب بر لب غم است
