امام حسین در دوران خلفا

[ویکی فقه] امام حسین (علیه السّلام) بیست و پنج سال از عمر خویش را در دوران خلفا گذراند. ایشان در ابتدای خلافت خلیفه اول، هفت ساله و در آغاز خلافت خلیفه دوم، نُه ساله و در شروع خلافت خلیفه سوم، نوزده ساله بود.
امام حسین (علیه السّلام) و همچنین برادر بزرگترش امام حسن (علیه السّلام)، به دلیل کمالات شخصی، خانوادگی و نیز فضایل فراوانی که مردم از زبان پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) درباره آن دو، به تکرار شنیده بودند، در جامعه اسلامی، محبوبیت خاصّی داشتند. این مسئله و نیز شرایط سیاسی اجتماعی آن روز، ایجاب می کرد که رهبران سیاسی آن روز برای آن دو، احترام خاصّی قائل شوند تا آنجا که انتقادات سخت آن حضرت (علیه السّلام) را با بردباری تحمل می کردند و سعی در حفظ حرمت وی داشتند.
← دوران خلافت ابوبکر
۱. ↑ دینوری، ابن قتیبه، الامامه و السیاسه، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالاضواء، چاپ اول، ۱۹۹۰، ج۱، ص۲۹-۳۰.
سایت پژوهه، برگرفته از مقاله «امام حسین در دوران خلفا»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۳/۱۲.
...

💡 برپایی عزاداری امام حسین (ع) در این خانه تا زمان رضاشاه ادامه داشت و پس از منع عزاداری امام حسین در آن زمان، مردم به صورت مخفیانه در قسمت پشت ساختمان عزاداری می‌کردند