ام ورد

ام ورد. [ اُم ْ م ِ ؟ ] ( ع اِ مرکب ) کفتار. ( از المرصع ).

کفتار

💡 زد شبیخون ناگهان خیل فنا ما را به سر این سخن را ورد خود کردیم روز واپسین

💡 دین پناها مر امامی را ز راه اعتقاد ورد اوقاتست حرز مدح تو بیگاه و گاه

💡 چون سرود عشق شد ورد من، ای مطرب، دمی رشته تسبیح من بستان و تار چنگ ساز

💡 سبحان من عرفناک ورد زبان اشیا است دیوانه کی شناسد یا عقل و هیچ عاقل

💡 وصف تو گر فرید را، ورد زبان همی شود آب شود ز رشک او، در خوشاب ای پسر