ام عبید

لغت نامه دهخدا

ام عبید. [ اُم ْ م ِ ع ُ ب َ ] ( ع اِ مرکب ) دشت خالی ویران یا بیابان که باران نرسیده باشد آن را. ( منتهی الارب ). زمین خالی و بیابان. ( از المرصع ). فلات.( از تاج العروس ). || نوعی ماهی بی پلک که در نیل مصر میباشد. ( از یادداشت مؤلف از المرصع ).
ام عبید. [ اُم ْ م ِ ع ُ ب َ ] ( اِخ ) نام چند تن از زنان صحابی بوده. رجوع به الاصابة فی تمییز الصحابةج 8 ص 256 شود.

فرهنگ فارسی

نام چند تن از زنان صحابی بوده

جمله سازی با ام عبید

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 اگر ز مستی و رندی عبید را عاریست مرا از این دو صفت هیچ عیب و عاری نیست

💡 ای عبید این سفری نیست که من میخواهم میکشد دهر به زنجیر قضا و قدرم

💡 غم عشقش ز دل خستهٔ بیچاره عبید گوشه‌ای دارد از آنجا به سفر می‌نرود

💡 بیت عبید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شادگان در استان خوزستان ایران است.

💡 در جنوب بین‌النهرین دشتهای آبرفتی سومر و ایلام وجود داشت. از آنجا که بارندگی کمی وجود داشت، سیستم‌های آبیاری لازم به وجود آمده بود. فرهنگ عبید از سال ۵۵۰۰ پیش از میلاد شکوفا شد.

💡 نالهٔ مسکین عبید است آن که ضایع می‌شود ور نه آن نالیدن نی هم به جایی می‌رسد

💡 ام عبید در میان اطرافیان خود به دلیل داشتن صبر و حوصله بسیار زیاد، به عنوان الگویی برای تحمل سختی‌ها شناخته می‌شد.

💡 نام ام عبید در اسناد قدیمی مربوط به آن منطقه، به عنوان یکی از بانوان تاثیرگذار در امور خانوادگی و اجتماعی ثبت شده است.

💡 در داستان‌های مکتوب، ام عبید شخصیتی است که با تدبیر و عقل خود، بحران‌های مختلف زندگی را به خوبی پشت سر گذاشته است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران