الودگی منبع نقطه ای

آلودگی منبع نقطه ای
{point source pollution} [مهندسی محیط زیست و انرژی] آلودگی ناشی از یک منبع مشخص متـ. آلودگی نقطه ای

آلودگی منبع نقطه ای. منبع نقطه ای آلودگی ( به انگلیسی: Point source pollution ) یک منبع قابل شناسایی واحد از آلودگی هوا، آب، حرارتی، صوتی یا نوری است. یک منبع نقطه ای وسعت ناچیزی دارد و آن را از دیگر هندسه های منبع آلودگی ( مانند منبع غیرنقطه ای یا منبع منطقه ای ) متمایز می کند. منابع را منابع نقطه ای می نامند زیرا در مدل سازی ریاضی می توان آنها را به عنوان یک نقطه ریاضی برای ساده سازی تحلیل تقریب زد. منابع نقطه ای آلودگی با دیگر منابع نقطه ای فیزیک، مهندسی، اپتیک و شیمی یکسان هستند و عبارتند از:
• آلودگی هوا از یک منبع صنعتی ( به جای یک فرودگاه یا جاده، که منبع خطی در نظر گرفته می شود، یا آتش سوزی جنگل، که منبع منطقه ای یا منبع حجمی در نظر گرفته می شود )
• آلودگی آب از کارخانه ها، نیروگاه ها، تصفیه خانه های فاضلاب شهری و برخی مزارع ( به عملیات تغذیه متمرکز جانوران مراجعه کنید ). قانون آب پاک ایالات متحده همچنین سیستم های فاضلاب طوفان مجزای شهری و تخلیه آب سیلابی صنعتی ( مانند سایت های ساخت وساز ) را به عنوان منابع نقطه ای تعریف می کند.
• آلودگی صوتی ناشی از موتور جت
• ارتعاش لرزه ای مخرب از یک مطالعه لرزه ای محلی
• آلودگی نوری ناشی از یک چراغ خیابانی ناخوانده
• انتشارات رادیویی از یک دستگاه الکتریکی تولیدکننده تداخل

💡 مدل‌های منبع می‌توانند به صورت فرا معین یا فرو معین باشند. یک مدل فرا معین ممکن است از چند منبع نقطه‌ای(«معادل دو قطبی») تشکیل شده باشد، که مکان‌های آن‌ها از داده‌ها برآورد می‌شوند. در مواردی که بسیاری از مناطق توزیع شده متفاوت («راه حل‌های منبع توزیع شده») فعال می‌شوند، ممکن است از مدل‌های فرو معین استفاده شود: در این حالت تعداد زیادی جواب وجود دارد ولی محتمل‌ترین انتخاب می‌شود. الگوریتم‌های محلی‌سازی از مدل داده شده منبع و سر برای پیدا کردن یک مکان احتمالی برای یک مرکز تولید این میدان‌ها استفاده می‌کنند.