اقسام سبک ادبی

[ویکی فقه] سبک را از دیدگاه های مختلف تقسیم بندی کرده اند؛ به عنوان مثال براساس درونمایه اثر: عرفانی، حماسی. براساس مخاطبین: عامیانه، درباری. براساس زمان: مثل مشروطه، معاصر و...؛ اما مهم ترین تقسیم بندی ها، تقسیم بندی سبک به فردی، دوره ای و ادبی است.
سبک فردی از عوامل متعددی مایه می گیرد و همین سبک های فردی نزدیک به هم سبک دوره را می سازند. تعدادی از عواملی که در ایجاد سبک مؤثر است، عبارت است از:
← نفسانیات
دانش ها، اطلاعات و شغل و حرفه شاعر نیز در سبک او تأثیر گذارند. اطلاعات حکمی و علمی و طبی و فلسفی انوری در شعر او تأثیر داشته و شعرش را پیچیده کرده است.موضوع سخن نیز زبان ویژه خود را می طلبد. لحن حماسی با غنایی و عرفانی تفاوت دارد. محیط جغرافیایی نیز در تکوین اثر بی تأثیر نیست. تمثیل های ساحل و دریا و قایق و رنگ سرزمین شمال در شعر نیما مشهود است. موارد فوق از عوامل شکل دهنده سبک هستند؛ اما فقط این عوامل نیستند که سبک ایجاد می کنند ممکن است عوامل دیگری نیز در آن دخیل باشند.
مکاتب مهم در سبک شناسی
...

💡 تاریک‌اندیشی و ظلمت‌پرستی عمل ارائه دادن عمدی اطلاعات به روشی نادقیق و ثقیل‌الفهم است که برای محدود کردن تحقیق و درک بیشتر طراحی شده‌است. دو علامت تاریخی و فکری از ظلمت‌پرستی وجود دارد: (۱) محدود کردن عمدی دانش - مخالفت با انتشار دانش.[الف] و (۲) ابهام عمدی - یک سبک ادبی یا هنری دشوار، که مشخصهٔ آن ابهام عمدی است.

💡 سبک نگارش هیل به سبک ادبیات گوتیک است که به ویژه این سبک در کتاب او با عنوان زن سیاه‌پوش که در سال ۱۹۸۳ چاپ گردید نمود پیدا می‌کند. این کتاب یکی از داستان‌های سرشناس انگلیسی با موضوع داستان ارواح است.این کار سوزان هیل با آثار کلاسیک نویسندگانی همانند دافنه دوموریه و مونتگیو رودس جیمز مقایسه می‌شود.

💡 از میان مجموعهٔ سالنماهایی که در بنیاد باربانرا ۱۷۶۲ نگهداری می‌شوند، باربانرا از سال ۲۰۱۵ بخشی از میراث مستند بشریت بوده‌است و از سوی یونسکو در فهرست حافظهٔ جهانی به‌عنوان «نماد سبک ادبی، که تا پیش از ظهور گونه‌های مدرن‌تر ارتباطات همگانی، به خلق فرهنگ توده‌ای و میراث سازندهٔ هویت تمامی ملت‌ها کمک کرده‌است»، مورد اشاره قرار گرفته‌است.

💡 گارسیا مارکز یکی از نویسندگان پیشگام سبک ادبی رئالیسم جادویی بود. اگرچه نمی‌توان همه آثار او را در این سبک طبقه‌بندی کرد. او در سال ۱۹۶۵ شروع به نوشتن رمان صد سال تنهایی کرد و آن را در سال ۱۹۶۷ به پایان رساند.