لغت نامه دهخدا
( آفتاب چشمه ) آفتاب چشمه. [ چ َ / چ ِ م َ /م ِ ] ( اِ مرکب ) چشمه آفتاب. قرص آفتاب. ( برهان ).
( آفتاب چشمه ) آفتاب چشمه. [ چ َ / چ ِ م َ /م ِ ] ( اِ مرکب ) چشمه آفتاب. قرص آفتاب. ( برهان ).
( آفتاب چشمه ) چشمه آفتاب
💡 چهره او آفتاب چشمه حیوان لبش چشم مرا زآن دو شکل آفت طوفان رسید
💡 گرچه ز ظلمت رسید خضر به آب حیات دوش به من ز آفتاب چشمه حیوان رسید
💡 چشمه حیوان ز ظلماتست و او بر آفتاب چشمه ز آن خوشتر از کوچک دهان آراسته
💡 اگر ز روی ضمیرت نقاب برخیزد برنگ سایه شود آفتاب چشمه نور
💡 خیل دی ماهی نهان کرد آفتاب چشمه بر ماهی روان کرد آفتاب
💡 چون ازدحام حاجی تشنه بود برآب بر آفتاب چشمه رویت زحام چشم