اطعام در خشکسالی

[ویکی فقه] اطعام در خشکسالی (قرآن). خشکسالی جدّی ترین معضل فیزیکی برای کشاورزی در همهٔ جای دنیا است. برای مقابله با این پدیده بارور کردن ابرها روشی مؤثر ولی کوتاه مدت است.
در قرآن به ارزش فوق العاده اطعام، در زمان خشکسالی و قحطی اشاره شده است، آنجاکه می فرماید:«او اطعام فی یوم ذی مسغبه؛ یا در روز گرسنگی طعام دادن.» (مقصود از «سغب»، گرسنگی همراه با سختی است.)
← تفسیر آیه مذکور
اطعام به یتیمان خویشاوند و مسکینان خاک نشین در زمان خشکسالی، کاری ارزشمند و پسندیده می باشد، همانطور که در قرآن می فرماید:«او اطعـم فی یوم ذی مسغبه• یتیمـا ذا مقربه•أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَةٍ؛ یا در روز گرسنگی طعام دادن•به یتیمی خویشاوند• یا بینوایی خاک نشین.»

💡 مساءله اطعام در موارد فوق از سنتهاى ديرينه اسلام و حتىقبل از اسلام است. در تاريخ مى نويسند كه بعد از خطبه عقد خديجه بارسول اكرم (صلّى اللّه عليه و آله )، خديجه خطاب به پيامبر گفت: به عمويت بفرمابراى وليمه عروسى شترى بكشند.(282)

💡 اطعام در يك روز وليمه و در روز دوم احترام و كرامت ولى چنانچه تداوم پيدا كند مساءلهسر از ريا و خودنمايى درمى آورد و يا وسيله اى براى تبليغات شخصى و ايجاد چهرهاجتماعى مى شود.(283)

💡 در پايان اين مختصر، كه به طور اشاره از پسنديده بودنتشكيل مجالس ‍ بزرگداشت براى زنده نگه داشتن خاطره برگزيدگان و اولياى خداآورديم، آشكارا اعلام مى كنيم كه قصد و غرض ما ازتشكيل چنين مجلسى، ياد كردن - فى المثل - سيره و روش پيامبر خدا(ص ) از منابع صحيحو معتبر در شب تولد آن حضرت و اطعام در راه خدا - كه ثوابش به آن حضرت برسد -است؛ با دورى جستن از رفتار و بدعتهايى كه پاره اى از متصوفه بنيان نهاده اند.

💡 موضوع اطعام در مراسم عزادارى آن حضرت، هميشه، بويژه در ماه محرم و شايد در تمامروزهاى سال استمرار دارد؛ و اگر آنچه در مجالس عزاى آن حضرت به عنوان اطعام بهمصرف مى رسد، به تعداد روزهاى سال تقسيم شود، هر روز بيش از يك خروار مى شود.