اخلاص در اطعام

[ویکی فقه] اخلاص در اطعام (قرآن). آیاتی از قرآن کریم اشاره به رعایت اخلاص در اطعام به گرسنگان دارد.
ویطعمون الطعام علی حبه مسکینـا ویتیمـا واسیرا• انما نطعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاء ولا شکورا. " و غذای (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» می دهند! • (و می گویند: ) ما شما را بخاطر خدا اطعام می کنیم، و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمی خواهیم "اطعام کردن آنها ساده نیست، بلکه توام با ایثار در هنگام نیاز شدید است، و از سوی دیگر اطعامی است گسترده که انواع نیازمندان را از" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" شامل می شود، و به این ترتیب رحمتشان عام و خدمتشان گسترده است.ضمیر در" علی حبه" به" طعام" باز می گردد، یعنی در عین اینکه علاقه به طعام دارند آن را انفاق می کنند، و به این ترتیب شبیه چیزی است که در آیه ۹۲ سوره آل عمران آمده است لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون: " هرگز به حقیقت نیکوکاری نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید". بعضی نیز گفته اند ضمیر مزبور به" الله" بر می گردد که در آیات گذشته آمده یعنی آنها به عشق پروردگار اطعام اطعام می کنند ولی با توجه به اینکه این مطلب در آیه بعد می آید معنی اول صحیحتر به نظر می رسد.به هر حال از آیه فوق به خوبی استفاده می شود که یکی از بهترین اعمال، اطعام محرومان و نیازمندان است، نه تنها نیازمندان مسلمان که اسیران بلاد شرک نیز تحت پوشش این دستور اسلامی قرار گرفته، تا آنجا که اطعام آنها یکی از کارهای برجسته" ابرار" شمرده شده است. در حدیثی از رسول خدا ص می خوانیم: استوصوا بالاسری خیرا و کان احدهم یؤثر اسیره بطعامه: " با اسیران به نیکی رفتار کنید، مسلمانان هنگامی که این سخن را شنیدند گاه غذای خود را به اسیر داده و او را بر خویشتن مقدم می شمردند"
← شأن نزول
۱. ↑ انسان/سوره۷۶، آیه۸..
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۴، ص۳۷، برگرفته از مقاله «اخلاص در اطعام ».
...

💡 O در اين آيه هم توحيد، (الهٌ واحد ) هم نبوّت، (يُوحى الىّ) و هم معاد، (لقاء ربّه ) هم اميد به رحمت الهى، (يرجوا) هم تلاش در رسيدن به آن، (فليَعمل ) و هم اخلاص در عمل (لايُشرك ) آمده است. از اين جهت پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اگر تنها آيه ى آخر سوره ى كهف بر امّت من نازل مى شد، براى آنان كافى بود.(346)

💡 و ما امرواالاّ ليعبدوا الله مخلصين له الدين (839) به آن ها دستورى داده نشد جزاين كه خدا را پرستش كنند، در حالى كه اخلاص در دين دارند.

💡 از آيـه فـوق بـه خـوبـى اسـتـفـاده مـى شـود كـه هرگونه شكست و ناكامى نصيب ما شودمعلول يكى از دو چيز است: يا در جهاد كوتاهى كرده ايم، و يا اخلاص در كار ما نبوده است، و اگر اين دو با هم جمع شود بنا به وعده مؤ كد الهى، پيروزى و هدايت حتمى است.

💡 اما بعد، سلام بر تو اى دوست با اخلاص در دين، كه در اعتقاد به ما از روى علم و يقينامتياز دارى. در نظر تو خداوندى را كه جز او خدايى نيست سپاس گذارده و از او، درود ورحمت بر آقا و مولا و پيامبرمان حضرت محمد و نيز خاندان پاكش را خواستاريم.

💡 و مراد از نعمت هاى باطنى باز همان نعمت هاى باطنى مذكور خواهد بود، به اضافه مقاماتمعنوى كه تنها از راه اخلاص در عمل حاصل مى گردد.

💡 خداى تعالى در اين آيه شريفه، عده اى را از زمره منافقين استثنا كرده و آنها را به چندصفت مهم توصيف نموده و شرايطى را يادآور شده كه هر يك از آنها قسمتى از صفات زشتمنافقين را از دلهايشان پاك مى كند و اين شرايط چهار موردند: 1 - توبه 2 - اصلاح نفس3 - اعتصام بالله 4 - اخلاص در دين