اطعام ابرار

[ویکی فقه] اطعام ابرار (قرآن). اطعام خالصانه از طعام مورد علاقه خود به مسکین و یتیم و اسیر، از صفات برجسته ابرار است.
اطعام به یتیم، مسکین و اسیر از صفات برجسته ابرار: «ان الابر ار یشر بون من کاس کان مزاجها کافور ا» «به یقین ابرار (و نیکان) از جامی می نوشند که با عطر خوشی آمیخته است، » «ویطعمون الطعام علی حبه مسکینا ویتیما واسیر ا» «و غذای (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» می دهند! »
اطعام خالصانه
اطعام خالصانه ابرار از طعام مورد علاقه خود به مسکین و یتیم و اسیر: «ان الابر ار یشر بون من کاس کان مزاجها کافور ا» «به یقین ابرار (و نیکان) از جامی می نوشند که با عطر خوشی آمیخته است، » «ویطعمون الطعام علی حبه مسکینا ویتیما واسیر ا» «و غذای (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» می دهند! » در مرجع ضمیر «حبه» احتمالاتی وجود دارد و برداشت یاد شده براساس رجوع ضمیر به طعام است.
عوامل اطعام ابرار
...

💡 از اين هم كه بگذريم سياق آيات اين سوره و مخصوصا آيه (يوفون بالنذر) و آيه(و يطعمون الطعام...) سياق يك داستان واقعى است، كه در خارج اتفاق افتاده، و ذكراسير در بين كسانى كه به دست آن ابرار اطعام شده اند، بهترين شاهد است بر اينكه اينآيات در مدينه نازل شده، چون مسلمانان همانطور كه قبلا هم اشاره كرديم در مكه قدرتىنداشتند تا اسير داشته باشند.

💡 آنچه تنبه بدان لازم است اين است كه سياق اين آيات سياق داستان سرائى است، داستانمردمى از مؤ منين كه قرآن نامشان را ابرار خوانده، و از پاره اى كارهايشان يعنى وفاىبه نذر و اطعام مسكين و يتيم و اسيرشان خبر داده، ايشان را مى ستايد، و وعده جميلشان مىدهد.

💡 نكته ديگرى كه بايد بدان توجه داشت اين است كه در اين آيات يكى از سه طايفه اىكه به وسيله ابرار اطعام شده اند اسير دانسته، و اين خود شاهد بر آن است كه آيات درمدينه نازل شده، و داستان بعد از هجرت رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) وقوت يافتن اسلام، و غلبه مسلمين بر كفار و مشركين اتفاق افتاده، نهقبل از آن.