استوار بند

استواربند. [ اُ ت ُ ب َ ] ( اِ مرکب ) ربط. هرچه دو چیز را بهم پیوند دهد. مُکرب. ( منتهی الارب ).

هر چه دو چیز را بهم پیوند دهد

💡 رحمت ایزد بر آن شاهی‌که از شمشیر او بند شاهی محکم است و اصل دولت استوار

💡 در عهد تو هرآنکه بر آرد چو سر و دست او را به تخته بند کنند استوار پای

💡 کار مردی جز بطبع او نگیرد انتظام بند رادی جز بدست او نگردد استوار

💡 آن جهانداری که تا او بست بر شاهی کمر بند ملک و دین بدان بند کمر گشت استوار

💡 سدّی است استوار حُسامش که بند ملک گشته است استوار به این بند استوار