لغت نامه دهخدا
ارتام. [ اِ ] ( ع مص ) رتیمه یعنی رشته ای بر انگشت بستن، یاد آوردن و فراموش نکردن چیزی را. چیزی بر انگشت وی بستن تا آنچه ویرا گفته باشی یاد دارد. ( تاج المصادر بیهقی ). چیزی را بر انگشت کسی بستن تا آنچه به او گفته شده باشد بیاد آورد. || ارتام فصیل؛ پیه آوردن شتربچه در کوهان. ( منتهی الارب ).