ابوعیینه بن مهلب

[ویکی فقه] ابوعُیَیْنة بن مهلب، از شخصیت های خاندان آل مهلب می باشد؛ این خاندان، خاندانی اصالتا ایرانی منسوب به مهلّب بن ابی صُفره بوده، که در اوایل ظهور اسلام برآمد و لااقل تا سده ۷قمری/۱۳ میلادی امیران، وزیران، شاعران و دانشمندانی از آن برخاستند.
ابوعُیَیْنة بن مهلب (۱۰۲ق/۷۲۰م)، او نیز در سال ۹۲ق/۷۱۰م مانند تعدادی دیگر از پسران مهلب در دست حجاج بن یوسف اسیر بود، ولی به شفاعت سلیمان به عبدالملک و فرمان خلیفه، ولید بن عبدالملک، حجاج دست از او برداشت.
محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۲۱۵، به کوشش یان دخویه، لیدن، ۱۸۸۳-۱۸۸۵م، فهرست.
۱. ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۲۱۵، به کوشش یان دخویه، لیدن، ۱۸۸۳-۱۸۸۵م، فهرست. ۲. ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۴۱۳، به کوشش یان دخویه، لیدن، ۱۸۸۳-۱۸۸۵م، فهرست. ۳. ↑ عزالدین ابن اثیر، الکامل، ج۵، ص۸۶، بیروت، ۱۴۰۲ق، فهرست.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل مهلب»، ج۲، ص۴۷۳.
...

💡 يزيد بن مهلب با همدستى نفوذى هاى خويش از زندان عمر بن عبدالعزيز گريخت و درجنوب عراق (بصره و كوفه ) پنهان گرديد.

💡 نخستین پست رسمی وی به عنوان فرماندار در استانداری بصره در زمان عدی بن أرطاة الفزاری بود و گفته شد که وی به خوبی از عهده وظیفه‌اش برآمد. در هنگام شورش یزید بن مهلب در سال ۷۲۰، وی با بهمراه داشتن درآمدهای مالیاتی این استان، به سوریه گریخت.

💡 سلیمان برادر کوچکتر خلیفهٔ پیشین ولید پسر عبدالملک بود؛ در دوران خلافت سلیمان، گرگان و طبرستان به دست فرماندار مشرق، یزید بن مهلب، گشوده شد و قسطنطنیه به محاصره افتاد. او در رمله در فلسطین ماند و هنگام رسیدن به خلافت به دمشق نرفت؛ سلیمان می‌خواست به مرز امپراتوری بیزانس نیز حمله کند که در سال ۹۹ هجری/۷۱۷ میلادی فوت کرد. او پیش از مرگ، خلافت را به عمر بن عبدالعزیز واگذاشت.

💡 مهلب در سالهای پایانی عمرش، استاندار حجاج در خراسان بود و پس از مرگ او، پسرش، یزید بن مهلب استاندار خراسان شد.

💡 يكى از رويدادهاى مهم عصر خلافت عمربن عبدالعزيز،عزل يزيد بن مهلب از خراسان بود. (ماجراى آن، پس از اين خواهد آمد)