ابن معظم

ابن معظم. [ اِ ن ُ م ُ ع َظْ ظَ ] ( اِخ ) احمدبن محمدبن معظم، از مردم ری. او راست: کتاب مقامات اثناعشریه که در 730 هَ.ق. از تألیف آن فراغت یافته است و این کتاب در پاریس به طبع رسیده.

از مردم ری اوراست کتاب مقامات اثنی عشریه

💡 در تقريرات مرحوم آيت اللّه شيخ على محمّد ابن العلم دزفولى يكى از شاگردان ايشاندرباره نامگذارى معظم له چنين آمده: ((پس از تولد ايشان بر اساس سنّت و آداب و رسومخانوادگى كه هر مولودى را براى نامگذارى نزد علما مى برده اند، وى را پس از تطهيرو تنظيف، نخست به آستان مقدس و حرم مطهر علوى برده و او رادخيل عتبه مقدسه آن حضرت نموده، سپس به نزد خاتم المحدثين ثقة الاسلام حاج ميرزاحسين نورى، صاحب مستدرك الوسائل، بردند و ايشان پس از گفتن اذان و اقامه در گوشراست و چپ اين كودك، نام خود را كه محمد حسين بود به وى مرحمت كرد.(2) نامگذارى اورا خدمت شيخ الفقهاء والمجتهدين حاج ميرزا حسين بن حاج ميرزاخليل بردند و او عنوان ((آقا نجفى )) را به او عنايت كرد.