ابن ابی زرع علی بن عبدالله

[ویکی نور] اِبْنِ اَبی زَرْع، ابوالحسن علی بن عبدالله یا علی بن محمد بن احمد بن عمر فاسی، مورخ مغربی(د پس از 726ق1326/م). از احوال او همین قدر می دانیم که در فاس به توثیق و ارزیابی احادیث اشتغال داشت و در آن کار وی را به عدل ستوده اند.
از جمله تألیفات او، کتاب «الانیس المطرب روض القرطاس فی اخبار ملوک المغرب و تاریخ مدینة الفاس»، «الذخیرة السنیة فی تاریخ دولة المرینیة» و نیز «ازهار البستان فی اخبار الزّمان»، یا به ضبط حاجی خلیفه، «زهرة البستان فی اخبار الزمان» است که خود از کتاب اخیر با صفت کتاب بزرگ یاد کرده است.

💡 نسبش «سلیمان بن علی بن عبدالله بن علی» ذکر شده و نسبت‌های تِلِمسانی از روی زادگاهش و «کُومی» از قبیله‌ای که به آن منسوب بوده، برگرفته شده است. برخی به اشتباه وی را کوفی الاصل دانسته‌اند. اصل او از بنی عابد یکی از شاخه‌های قبیله کومیه در مراکش است، بدین جهت وی را عابدی کومی خوانده‌اند. وی در سال ۶۱۰ق در تلمسان زاده شد و طبق طریقت صوفیانه پرورش یافت.

💡 پس از مرگ ابوهاشم، اکثریت هاشمیه به سمت محمد بن علی بن عبدالله، نوه عبدالله بن عباس، مایل شدند؛

💡 عباسیان که از نسل عباس عموی پیامبر بودند توانستند حاکمیت را در دست بگیرند و با ابوالعباس عبدالله بن محمد بن علی بن عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب بیعت کنند.