[ویکی شیعه] محمد بن حسین بن ابی الخطاب زید زَیّات همدانی کوفی معروف به اِبْن اَبی الْخَطّاب (د ۲۶۲ق)، محدّث ایرانی راوی شیعی است. وی از اصحاب سه تن از امامان شیعه به شمار می آید.
او از نوادگان عبدالعزیز بن المهتدی بن محمد بن عبدالعزیز الاشعری القمی است.
کلینی (د ۳۲۸ یا ۳۲۹ق) نام او را در مواضع مختلف از اصول کافی "محمد بن الحسین " و ابن قولویه "محمد بن الحسین بن ابی الخطاب " آورده اند.
💡 وقتی پایتخت ایران یعنی شهر تیسفون (در عراق امروزی) در سال ۶۳۷ میلادی یعنی در زمان خلافت عمر و به فرماندهی سعد ابن ابی وقاص به دست مسلمانان سقوط کرد، مسلمانان ساختمانهای زرتشتیان و هرآنچه را که یافتند سوزاندند.
💡 به گفته میکائیل کوپرسن، مسعودی در آثارش مذهبش را اعلام ننموده ولی نحوه برخورد او با تاریخ اسلام مثلاً خلافت علی ابن ابی طالب، و عنوان بعضی از کتابهایش دلالت بر شیعه بودن او دارد.
💡 در میان فقهای اسلام کسانی مانند شهابالدین الهیثمی و ابن ابیالدنیا بودهاند که موسیقی را یکسره لهو و لعب میدانستند و آن را مکروه یا حرام تلقی مینمودند. فارابی معتقد بود که موسیقی نمیتواند هرگونه حالت روحی یا هر نوع شور و هیجانی را در شخص برانگیزد. ابن زیله نیز معتقد بود که موسیقی میتواند شخص را به ارتکاب عمل گناه بکشاند. با این حال، ابوحامد محمد غزالی، موسیقی و سماع را جایز دانستهاست.
