لغت نامه دهخدا
ابراهیم قره مانی. [ اِ م ِ ق َ رَ ] ( اِخ ) از امرای قره مان در آسیای صغیر، فرزند محمدبن علاءالدین قره مانی. با عم خود علی بیک اتحاد و باپدر مخالفت کرده قره مان را بضبط خویش آورد اما پدرش باز بر ملک خود استیلا یافت و ابراهیم صاحب ترجمه پس از وفات او بحکومت رسید و خواهر سلطان مراد عثمانی را ازدواج کرد. پس از آن بین او و سلطان محاربه اتفاق افتاده در سال 859 هَ.ق. وفات یافت. شش فرزند ازاو بجای ماند. فرزند مهین او اسحاق بجای او نشست.
